Σεπτέμβριος 2026

Βασίλειος Γούλας, Περί πτώσεως του ανθρώπου και αινίγματος του κακού, Γρηγόρης, Αθήνα 2026. Η μελέτη συμβάλλει στην ανάπτυξη σπουδών για τη σκέψη του Χρήστου Γιανναρά, αναπτύσσοντας το θέμα της επανερμηνείας χριστιανικών αφηγήσεων για την πτώση,

Ervand Abrahamian, Η Σύγχρονη Ιστορία του Ιράν, μετάφραση: Κώστας Κούσιαντας, Ελένη Τιμογιαννάκη, εκδ. Σάλτο, Αθήνα 2026 (α΄ έκδοση στα αγγλικά: 2018). Ο Εrvand Abrahamian αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα φωνή, που επικεντρώνει στην εκκοσμίκευση, η οποία

Κάθε ευγενική πρό(σ)κληση για να αναστοχαστείς πάνω στην πραγματικότητα, την πορεία αλλά και την προοπτική του εκπαιδευτικού συστήματος στη χώρα μας, αποτελεί πάντα μια ουσιαστική ευκαιρία για να αναμετρηθείς με τη συγχρονία αλλά και τη

Α. Εισαγωγικά Η διδασκαλία ταυτίζεται με τον ουσιώδη πυρήνα της αρχαίας φιλοσοφίας, εδρεύει στην κηρυγματική οικοδομή του σώματος της Εκκλησίας από τους μεγάλους Πατέρες και Διδασκάλους, νοηματοδοτεί τη σκέψη των κορυφαίων στοχαστών του Διαφωτισμού και

[Μεταξύ άλλων: Καλλιόπη Αλεξιάδου, Ευγένιος Αρανίτσης, Αννίτα Αργυροηλιοπούλου, Χρήστος Βακαλόπουλος, Νίκος Καρούζος, Εμμανουήλ Κουτσουρέλης, Ηλίας Λάγιος, Πάνος Μαμασούλας, Κωστής Παπαγιώργης, Γεωργία Σαγρή, Θάνος Σταθόπουλος, Εύα Στεφανή, Γιάννης Τζώρτζης, Σώτη Τριανταφύλλου, Γιώργος Τσάκαλος, Κώστας Τσώλης, Νίκος

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: ΓΟΝΕΙΣ Σκηνή 1η: Στο λεωφορείο, γυρίζοντας από εκπαιδευτική εκδρομή. Περνάμε έξω από μια εκκλησία γεμάτη κόσμο και στεφάνια κηδείας. Οι μαθητές μου (Β Γυμνασίου) αναφωνούν χαρούμενοι: «Κυρία, κυρία, γάμος!» Ο μεσήλιξ οδηγός γυρίζει

40 χρόνια: Από την κιμωλία στον μαρκαδόρο και τη γραφίδα του διαδραστικού πίνακα Έρχομαι από έναν άλλο αιώνα. Έπιασα την κιμωλία το 1984 μ.Χ., λίγο μετά τους περσικούς πολέμους, όπως λέω συχνά κάνοντας χιούμορ. Από

Ο δημόσιος λόγος για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας έχει συχνά τον χαρακτήρα μιας «περίκλειστης» σκέψης. Στο πλαίσιο αυτό, τα προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης αντιμετωπίζονται ως μοναδικές διεθνείς πρωτοτυπίες και ιδιόμορφα ιστορικά φαινόμενα. Στην

«Το σημερινό σχολείο δεν ανασαίνει, δεν έχει πια αξία, χωλαίνει, είναι μίζερο, περιθωριοποιημένο, οι δομές του καταρρέουν, οι δάσκαλοί του είναι ταπεινωμένοι, απογοητευμένοι, παραδομένοι στη χλεύη, οι μαθητές του δε μελετούν, είναι αφηρημένοι ή βίαιοι

Όταν σου απαντά ένας φιλόλογος, όπως ο Δημήτρης Μαρωνίτης (εφ. Το Βήμα, Απολίτιστα Μονοτονικά, «Αναβράζοντα», 11.9.2005) πως το άρθρο που είχες στείλει στην εφημερίδα (Το Βήμα/Νέες Εποχές, «Σε τι χρησιμεύουν τέτοια Λατινικά;», 4.9.2005) είναι ένα

Κύλιση στην κορυφή