Κείμενα
- Κείμενα
- Νίκος Β. Ορφανός
Γράφει ο Καβάφης πως ο βασιλεύς Δημήτριος όταν είδε άλλον για το θρόνο να ευνοούν οι Μακεδόνες πέταξε τον χρυσό και την πορφύρα που φορούσε και σαν ηθοποιός απήλθε. Ώσπερ ου βασιλεύς, πρώτα ο Πλούταρχος
- Κείμενα
- Γιώργος Αλισάνογλου
Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπάρχει η αφιέρωση: «Η θεά είναι θνητή»την είδα να περιδιαβαίνει στο πάρκο Giardini Indro Montanelliστις ρίζες του πλάτανου, η φωτογραφία είναι ένα νεαρό κορίτσι – στη μέση ενός μακρύτατου κυματοθραύστη
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Χρίστος Γεωργίου
Ήθελα να πάω να σπουδάσω, ήμουν τυχερός και είχα αυτή τη δυνατότητα. Δεν ήταν ακαδημαϊκής φύσης η επιθυμία μου, δεν είχα κάτι που ήθελα να σπουδάσω, ήθελα να ζήσω τη ζωή του φοιτητή όπως την
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Ηλίας Γιαννακάκης
Περισσότερο ακόμα από σκηνοθέτης κινηματογράφου, παραμένω πάντα ένας αφοσιωμένος σινεφίλ. Ξεκίνησα να πηγαίνω στο σινεμά τη δεκαετία του ʼ70 – έχω γεννηθεί το 1968. Ακόμα αγαπώ τις εμπορικές πολεμικές και αστυνομικές ταινίες εκείνης της εποχής,
- Κείμενα, Προβλήματα της εποχής μας
- Γιώργος Σιακαντάρης
Ποιος κυβερνά την υφήλιο; Το φιλόξενο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ με προσκάλεσε να συμμετάσχω σ’ αυτήν εδώ την έκδοσή του με τίτλο «Πού πάμε; Προβλήματα της εποχής μας που απαιτούν επειγόντως επίλυση». Ομολογώ πως για να
- Κείμενα
- Στιγκ Ντάγκερμαν
Μετάφραση: Θέκλα Γεωργίου Είναι μια ήρεμη μέρα∙ το φως του ήλιου απλώνεται στα χωράφια της πεδιάδας. Λίγο ακόμη και θα ηχήσουν οι καμπάνες – ξημερώνει Κυριακή σήμερα. Ανάμεσα σε χωράφια σίκαλης, δυο παιδιά βρίσκουν τυχαία
ΠΛΗΚΤΡΟΔΑΚΤΥΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΠΙΤΣΙΚΑΤΟΔάχτυλα ἑνδεκασύλλαβα: παγόδαχειροπιαστῶν ὀνείρων ποὺ κροτίδεςτὴ νέμονται καὶ οἱ ἀγαθὲς μερίδεςδιανέμονται μὲ λαβυρίνθων ρόδα χωρὶς τοὺς μίσχους καὶ χωρὶς τὰ σθένητῶν ἀλληγοριῶν ἢ τῶν νημάτωντὶς περιπλέξεις. Στῶν ἐννοημάτωντὰ βάθρα ἀνέρχονται καὶ ὀρχοῦνται ἐν
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Ελίνα Ψύκου
Είναι καλοκαίρι ή άνοιξη, λίγο πριν τα μέσα της δεκαετίας του ʼ90, μάλλον το 1993. Είμαι μάλλον 16 χρονών και είναι μάλλον Σάββατο βράδυ. Είμαι μόνη στο σαλόνι του Περισσού. Οι υπόλοιποι είναι κάπου στην
- Κείμενα
- Κωνσταντία Σωτηρίου
Πέρασα την παιδική μου ηλικία στα λεωφορεία που οδηγούσε ο πατέρας μου, ξέρω την διαδρομή Ένφιλτ, Λίβερπουλ Ρόουτ και τις 14 στάσεις στο αναμεταξύ σαν την πίσω πλευρά του χεριού μου και αν με αφήνανε
- Κείμενα
- Τόμισλαβ Οσμανλί
(Μετάφραση: Σωτήρης Μηνάς) Κάποτε, τα παιδιά έρχονταν στον κόσμο με τρόπο ειδυλλιακό, μέσα από τις φυλλωσιές των φρέσκων λάχανων — όπως στα, γεμάτα αθωότητα, παραμύθια της γιαγιάς ή στο κινηματογραφικό όνειρο του Βιτόριο Ντε Σίκα,