Κείμενα
- Κείμενα
- Σταύρος Σταυρόπουλος
Εισαγωγικά Ο Διονύσης Σαββόπουλος, που έφυγε από τη ζωή στα 81 του χρόνια, στις 21 Οκτωβρίου φέτος, κουβάλησε άθελά του στις πλάτες τη σύγχρονη ιστορία μιας ολόκληρης χώρας, από τη γέννησή του στα Δεκεμβριανά του
- Κείμενα, Συνεντεύξεις
- Ζωρζ Ντιντί-Ουμπερμάν
Συνέντευξη στον Διονύσιο Σκλήρη Ο φιλόσοφος και ιστορικός της τέχνης Ζωρζ Ντιντί-Ουμπερμάν (Georges Didi-Huberman, Σαιντ-Ετιέν 1953), διευθυντής σπουδών στην École des hautes études en sciences sociales (Παρίσι) και κάτοχος, μεταξύ άλλων, των βραβείων Τέοντορ Αντόρνο
- Κείμενα
- Αντώνης Μακρυδημήτρης
1. Έχει λεχθεί πως όταν τα χείλη δεν φιλούν, τραγουδούν. Κάτι ανάλογο ισχύει ίσως και για τους ποιητές –αντί να μιλούν με στίχους και ποιήματα, αναλύουν φιλολογικά, φιλοσοφικά ή και θεολογικά ποιητικά νοήματα. Μοιάζουν τότε
- Αποχαιρετισμοί, Κείμενα
- Βασίλης Παπαδόπουλος
Η κριτική στον Σαββόπουλο προϋποθέτει αναγκαστικά μια στάση αποστασιοποίησης. Το μουσικό του έργο δεν λειτούργησε μόνο ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά ως συμπύκνωση ιστορικών εμπειριών, πολιτικών διαθέσεων και ηθικών νοηματοδοτήσεων, σε τέτοιο βαθμό ώστε η αποτίμησή
- Κείμενα
- Χρήστος Λάσκος
[Πριν από μερικούς μήνες, είχα συνεισφέρει ένα κείμενο στο αφιέρωμα του περιοδικού σχετικά με τους Fredric Jameson, Mark Fisher Franco Berardi. To κείμενο παρουσίαζε και σχολίαζε την κριτική του Φρέντρικ Τζέιμσον στον μεταμοντερνισμό. Νομίζω πως
- Κείμενα
- Λάζαρος Καραβασίλης
Για τις Αόρατες πόλεις του Ίταλο Καλβίνο Μπορούμε να βρούμε τρία ορόσημα στο έργο του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα: το σύντομο πέρασμα του από τη λογοτεχνία του φανταστικού με την τριλογία Οι πρόγονοί μας, και τα
Μετάφραση: Βίκυ Κατσαρού ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Σε κάθε στιγμή, στην αρχή και στο τέλος,στο μέτρημα μιας ζωής, σκυθρωπής από το πλήρες πένθος,απομένουμε δίχως αύριο ή αρχή,ξεθωριασμένοι από την ηλικία και την απόσταση, λεηλατημένοι από ψεύδη,ανίκανοι
- Κείμενα
- Μαρίνα Αρετάκη
Ο τίτλος της έκθεσης «Το θέμα είναι τ ώ ρ α τι λες» προέρχεται από το γνωστό πεντάστιχο μότο της ποιητικής συλλογής του Μανόλη Αναγνωστάκη Ο Στόχος· ο στίχος αποτελεί κατά κάποιον τρόπο συμπύκνωση όλης
Στη θέση της πανσελήνουέφτασε να μεσουρανείο κομμένος σου μαστόςτο αλεξίκακο γάλα κοιτάζω άσιτοςεκ του λιμού αδολεσχώκοχλάζουν τα υγρά στη στομαχική κοιλότηταένα μικρό βιολί στη ρόδα του φορείου επικαλύπτει αχό και άχοςλιμοκτονώ και δε σε φτάνωκατάρες
του Νικόλα Χ.Τ. Τώρα το φως μπαίνει αθόρυβα από το παράθυροκι η νύχτα μαζεύει το δίχτυ της αργά,ένας ψαράς που δουλεύει με υπομονή,ή μια διαδοχή πουμοιάζει με χαιρετισμό παλιάς φρουράς. Μπορεί να δεις παράξενα δέντρα