Κείμενα
Σήμερα κλείνω δεκαπέντε μέρες στο νησί∙ επισκέπτης κι εγώ, όπως τόσοι άλλοι. Όταν κατέβηκα από του βαποριού τη σκάλα, άφησα τη βαλίτσα δίπλα μου και στάθηκα ακίνητος. Χαμένος ήμουν, τίποτα οικείο γύρω μου, όμως περίμενα.
- Κείμενα
- Βρασίδας Καραλής
Κοιτώντας,αγαπημένες πατρίδες, φως, σκοτάδι, δειλινό, αυγή: εκεί ζούμε πάντα. Ταγμένοι του τάφου, τροφή λήθης, προσάναμμα του χρόνου, λίπασμα κοσμοφυΐας. Σκοπός ζωής να καθηλώνεις εικόνες, εντυπώσεις, μυρωδιές, χρώματα, ρεύματα αέρα που περικλείνουν το σώμα και βεβαιώνουν
- Κείμενα
- Βίκυ Ιακώβου
Αγαπητοί συνάδελφοι στο μέτωπο της φιλοσοφικής μάχης, Ελπίζω αυτή η επιστολή να σας βρίσκει καλά και όχι παγιδευμένους σε κάποιο υπαρξιακό αδιέξοδο ή σε ατέρμονες συζητήσεις για το νόημα της ζωής με πρωτοετείς φοιτητές. Γράφω
- Κείμενα
- π. Ευάγγελος Γκανάς
Τι εννοεί κάποιος στις μέρες μας όταν λέει πως θέλει να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία; Η απάντηση που έρχεται αμέσως στο νου είναι πως επιθυμεί να σπουδάσει φιλοσοφία σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή. Πως θα διαβάζει
- Κείμενα
- Γεωργία Δρακάκη
Γουστάρω ελεύθερη και πλούσια ζωή και χαιρετώ σας και φιλώ σας! Ήμουν θυμάμαι στου Ψυρρή, τελείωνε το φθινόπωρο, ήταν μια δύσκολη ημέρα χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις, επιτεύγματα ή αισθητηριακές εμπειρίες. Δεν επρόκειτο να τη θυμάμαι, εάν
- Κείμενα
- Βασίλης Βαμβακάς
Ο θάνατος του Διονύση Σαββόπουλου προκάλεσε τόσα σχόλια και αντιδράσεις όσα και η ζωή του. Αντανάκλαση και κομβικός συντελεστής μιας ολόκληρης εποχής, αναγνωρίζεται σχεδόν από όλους –από τους πολλούς φίλους και τους λιγότερους εχθρούς– ως
Μετάφραση: Έρη Μακρή ΥΠΕΡ/ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ – ΞΟΡΚΙΠαρά το ρίγος στη ραχοκοκαλιά, απ’ τον ιδρώτα της σκόνης,απ’ την πάχνη στην οξαλίδα, την κρυμμένη χολή στη νεραγκούλα,της κοινής οδύνης τα οφειλόμενα, στον χυμό, στη ράχη των
- Κείμενα
- Αντώνης Ν. Παπαβασιλείου
«…λάμψιν έχει όλη φλογώδη…»Ο άλλος Διονύσιος Το εν Θεσσαλονίκη Συντριβάνι (των παλαιών φοιτητών φαρίσκος), κοντά στην Έκθεση, ήταν δώρο του Σουλτάνου στην πόλη. Κατά τα επίσημα εγκαίνιά του, σερμπέτι έρεε για μέρες, γλυκαίνοντας τους υπηκόους,
- Κείμενα
- Λίντα Μαρία Μπαρό
Μετάφραση: Τιτίκα Δημητρούλια ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΨΙΛΟΚΟΜΜΕΝΟΙ Κάθε βράδυ, βγαίνω στον δρόμο κι ο δρόμος τυλίγεται γύρω μου όπως επίδεσμος σε πληγή. Περνώ το ποτάμι. Τα άπιστα σκυλιά του μου γλείφουν το χέρι.
- Κείμενα
- Χενάρο Τάλενς
Επιλογή-μετάφραση: Νάνσυ Αγγελή Όταν ο έρωτας επινοεί λαβυρίνθουςσίγουρα κάποιος θα χαθεί Μετά από τόσα ταξίδια μάταια, τόσες απόπειρες φυγής, δίχως να ξέρω με βεβαιότητα τι ή πού να ψάξω, δίχως άλλη πεποίθηση απ’ το να