Κείμενα

Η τέχνη του απορείν την εποχή του AI  Ας ταξιδέψουμε νοερά στην ακόλουθη συνηθέστατη συνθήκη: ένας μαθητής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αναλαμβάνει την εκπόνηση μιας εργασίας στο πλαίσιο ενός μαθήματος. Μέχρι πριν λίγα χρόνια –λιγότερα από

Ι. Το μίσος για το σχολείο Δύο συνάδελφοι εκπαιδευτικοί (μία καθηγήτρια Πανεπιστημίου κι ένας καθηγητής της Δευτεροβάθμιας) συνομιλούν: – Είναι πολλές οι συνεδριάσεις που κάνουμε φέτος. Τα παιδιά στο σχολείο έχουν συμπεριφορές επιθετικές έως βίαιες.

Στην εικοσιπενταετή μου προσπάθεια να καταδυθώ στο «φρέαρ» της εκπαίδευσης για να εξερευνήσω, αλλά και να ανακαλύψω τα βαθύτερα και ασυνείδητα δυναμικά των σχέσεων που την διέπουν, επιχειρώ να παραθέσω μερικές σκέψεις-διαπιστώσεις, με την ελπίδα

Nobody knows this little Rose –Emily Dickinson, F11 (1858) Πάντα. Δεν την αγαπούσε αυτή τη λέξη. Έβαζε στη θέση της σταγόνες της βροχής, λίγες γραμμένες λέξεις που τις σκεφτόταν όλη νύχτα, τα καθημερινά κελαηδίσματα των

Προτάσεις για τη βελτίωση του ελληνικού σχολείου μέσω της αναβάθμισης του εκπαιδευτικού προσωπικού Εισαγωγή Η ποιότητα των εκπαιδευτικών αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ποιότητα κάθε σχολικού συστήματος. Με αφετηρία αυτή τη θέση, το παρόν κείμενο

Τα παιδιά μπορούν να λειτουργήσουν σαν μικροί ποιητές, καθώς συχνά τραγουδούν πριν καν μιλήσουν και, όταν αρχίζουν να χρησιμοποιούν τον λόγο, επιστρατεύουν μεταφορές για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Προτού μελετήσουν την ποίηση στο σχολείο,

Τα αισθήματά μου, αναστοχαζόμενος τα της εκπαίδευσης, είναι συνήθως ανάμεικτα. Από τη μία ένα αίσθημα μελαγχολίας για τις ακυρωμένες μεταρρυθμίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας και τις ευκαιρίες που χάθηκαν. Από την άλλη, μία συγκρατημένη αισιοδοξία από

Όταν προ ολίγων εβδομάδων ο Δημήτρης Αγγελής μού πρότεινε να γράψω ένα κείμενο για τα προβλήματα της Μέσης Εκπαίδευσης, δέχθηκα αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη. Και αφού δέχθηκα, άρχισα να προβληματίζομαι: τι να πω για τα

Η σύγχρονη ελληνική τέχνη σε νέα κλίμακα «Κάθε απόπειρα χαρτογράφησης των εικαστικών πραγμάτων στην Ελλάδα τις τελευταίες δύο δεκαετίες είναι καταδικασμένη στη μερικότητα και στη μεροληψία», έγραφε ο Κώστας Χριστόπουλος το 2013, σε ένα αφιέρωμα

Κύλιση στην κορυφή