Κείμενα

«Το κορίτσι τρέχει. Το σκυλάκι τρέχει πίσω της. Φύγε Κρις, του λέει το κορίτσι, Πήγαινε πίσω. Θέλει να κρυφτεί αλλά δεν προφταίνει. Μένει με την πλάτη κολλημένη σε μια όρθια ταφόπλακα. Σφίγγει πάνω στο στήθος

Η πρώτη ταινία που με απασχόλησε ως κατασκευή ήταν το μιούζικαλ Τραγουδώντας στη βροχή των Gene Kelly και Stanley Donen. Την είχα δει όταν ήμουν 7 χρονών και εκτός που με είχε μαγέψει ο χορός,

Ποιος κυβερνά την υφήλιο; Το φιλόξενο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ με προσκάλεσε να συμμετάσχω σ’ αυτήν εδώ την έκδοσή του με τίτλο «Πού πάμε; Προβλήματα της εποχής μας που απαιτούν επειγόντως επίλυση». Ομολογώ πως για να

Γράφει ο Καβάφης πως ο βασιλεύς Δημήτριος όταν είδε άλλον για το θρόνο να ευνοούν οι Μακεδόνες πέταξε τον χρυσό και την πορφύρα που φορούσε και σαν ηθοποιός απήλθε. Ώσπερ ου βασιλεύς, πρώτα ο Πλούταρχος

Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας υπάρχει η αφιέρωση: «Η θεά είναι θνητή»την είδα να περιδιαβαίνει στο πάρκο Giardini Indro Montanelliστις ρίζες του πλάτανου, η φωτογραφία είναι ένα νεαρό κορίτσι – στη μέση ενός μακρύτατου κυματοθραύστη

Ήθελα να πάω να σπουδάσω, ήμουν τυχερός και είχα αυτή τη δυνατότητα. Δεν ήταν ακαδημαϊκής φύσης η επιθυμία μου, δεν είχα κάτι που ήθελα να σπουδάσω, ήθελα να ζήσω τη ζωή του φοιτητή όπως την

Περισσότερο ακόμα από σκηνοθέτης κινηματογράφου, παραμένω πάντα ένας αφοσιωμένος σινεφίλ. Ξεκίνησα να πηγαίνω στο σινεμά τη δεκαετία του ʼ70 – έχω γεννηθεί το 1968. Ακόμα αγαπώ τις εμπορικές πολεμικές και αστυνομικές ταινίες εκείνης της εποχής,

(Μετάφραση: Σωτήρης Μηνάς) Κάποτε, τα παιδιά έρχονταν στον κόσμο με τρόπο ειδυλλιακό, μέσα από τις φυλλωσιές των φρέσκων λάχανων — όπως στα, γεμάτα αθωότητα, παραμύθια της γιαγιάς ή στο κινηματογραφικό όνειρο του Βιτόριο Ντε Σίκα,

Μετάφραση: Θέκλα Γεωργίου Είναι μια ήρεμη μέρα∙ το φως του ήλιου απλώνεται στα χωράφια της πεδιάδας. Λίγο ακόμη και θα ηχήσουν οι καμπάνες – ξημερώνει Κυριακή σήμερα. Ανάμεσα σε χωράφια σίκαλης, δυο παιδιά βρίσκουν τυχαία

ΠΛΗΚΤΡΟΔΑΚΤΥΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΠΙΤΣΙΚΑΤΟΔάχτυλα ἑνδεκασύλλαβα: παγόδαχειροπιαστῶν ὀνείρων ποὺ κροτίδεςτὴ νέμονται καὶ οἱ ἀγαθὲς μερίδεςδιανέμονται μὲ λαβυρίνθων ρόδα χωρὶς τοὺς μίσχους καὶ χωρὶς τὰ σθένητῶν ἀλληγοριῶν ἢ τῶν νημάτωντὶς περιπλέξεις. Στῶν ἐννοημάτωντὰ βάθρα ἀνέρχονται καὶ ὀρχοῦνται ἐν

Κύλιση στην κορυφή