017

Φῶς πού πατεῖ χαρούμενο τόν Ἅδη καί τό ΧάροΔιονύσιος Σολωμός Ὅσο θυμᾶμαι τόν ἑαυτό μου, ἤμουν ἕνα παράξενο παιδί: πότε μελαγχολικό κι ἀμίλητο, πότε φλύαρο, γεμάτο περιέργεια γιά τόν κόσμο καί λαχτάρα γιά ζωή. Διάβαζα

Για τη γενιά μου, ιδίως ημών των αγοριών, το πρώτο αλησμόνητο καλοκαίρι ήταν εκείνο του 1974. Το μεγάλο γεγονός που περιμέναμε όλοι ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στην τότε Δυτική Γερμανία — το πρώτο που

Θα μπορούσα να αφηγηθώ την ενηλικίωσή μου σαν μια σειρά από διαβάσματα και μουσικές εξερευνήσεις ή ταινίες και σήριαλ. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να εξηγήσω γιατί, αν περιγράψω τον άναρχο, διαισθητικό τρόπο που βούτηξα σε

Ποια είναι η γενιά μου; Είναι άραγε μια γενιά «συμπαγής»; Ενηλικιώθηκαν όλα τα μέλη της με τον ίδιο τρόπο; Μοιραζόμαστε περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά ή μήπως τελικά μας ορίζουν σημαντικά (και) οι διαφορές μας; Όντας γεννημένη

Στη μητέρα μου Λεπίδα. Βαθύ τραύμα, σκεφτόταν. Ο Eric Burdon, ο Leonard Cohen, ο Van Morrison μού έπαιρναν τη φωνή. Κατέβαινε η βελόνα του πικάπ από το χέρι του πατέρα μου, μυρωδιά του βινυλίου που

Είμαι πια σίγουρη. Γεννήθηκα κι εγώ με κεραίες. Τις φαντάζομαι σαν δύο νέον φούξια χαριτωμένα εξογκώματα, τα οποία, χωρίς να είναι ορατά στο κοινό, ταπεινό, ανθρώπινο μάτι, κάνουν πάντα την εμφάνισή τους σε θεωρητικό επίπεδο

Στη θέση της πανσελήνουέφτασε να μεσουρανείο κομμένος σου μαστόςτο αλεξίκακο γάλα κοιτάζω άσιτοςεκ του λιμού αδολεσχώκοχλάζουν τα υγρά στη στομαχική κοιλότηταένα μικρό βιολί στη ρόδα του φορείου επικαλύπτει αχό και άχοςλιμοκτονώ και δε σε φτάνωκατάρες

του Νικόλα Χ.Τ. Τώρα το φως μπαίνει αθόρυβα από το παράθυροκι η νύχτα μαζεύει το δίχτυ της αργά,ένας ψαράς που δουλεύει με υπομονή,ή μια διαδοχή πουμοιάζει με χαιρετισμό παλιάς φρουράς. Μπορεί να δεις παράξενα δέντρα

Mε τον Σαββόπουλο δεν έτυχε να συναντηθούμε δισκογραφικά. Εκείνος στη Lyra εγώ στην Polygram, στην Columbia και στη Minos, επικοινωνούσα μαζί του μόνο μέσω των έργων του, τα οποία βέβαια ήταν πάντα υψηλής αισθητικής και

Ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Γιάννη Τζώρτζη μέσω μιας φίλης μου ποιήτριας, της Α.Π. Σε μια συζήτησή μας, μου είχε αναφέρει το εξής γεγονός: «Είχα βγάλει μόλις το πρώτο μου

Κύλιση στην κορυφή