017
- Επί υδάτων πολλών
- Διονύσιος Σκλήρης
Ανδρέας Κεντζός, Άνθρωπος του Θεού, Αιγόκερως, Αθήνα 2025. Το έργο του Ανδρέα Κεντζού έχει ως θέμα του το πώς θα ήταν ένα μεταφυσικό έγκλημα, ένας φόνος, ο οποίος δεν μπορεί να αναχθεί εξαντλητικώς σε ψυχολογικά
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Γιώργος Μητρούλιας
Στον «Άγιο Κοσμά» πηγαίναμε κάθε Κυριακή σχεδόν. Ήταν η εποχή λίγο μετά το Κύπελλο Ευρώπης, τέλη δεκαετίας 1980, αρχές ʼ90, όταν η επιδημία του μπάσκετ είχε εξαπλωθεί για τα καλά στη χώρα. Μαζευόμασταν τα ξαδέρφια
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Νίκος Βατόπουλος
Ακόμη και σήμερα, θεωρώ τον εαυτό μου ένα παιδί του Ψυχρού Πολέμου. Ίσως γιατί ήταν τόσο βαθιά χαραγμένη στο νου μου η διπλή όψη της Ευρώπης, ώστε όλη μου η κοσμοθεώρηση αντλούσε από εκείνη την
- Κείμενα, Μανόλης Αναγνωστάκης
- Μαρίνα Αρετάκη
Ο Αναγνωστάκης έγραψε το άρθρο «Και πάλι για τον υπερρεαλισμό» το 1946, όταν ήταν μόλις 21 χρόνων. Μέχρι τότε είχε ήδη δημοσιεύσει τις Εποχές και είχε υπάρξει αρχισυντάκτης σε δύο φοιτητικά περιοδικά, στο Ξεκίνημα (1944)
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Φραγκίσκος Δουκάκης
Ας γυρίσουμε τον χρόνο στο μακρινό 1970, όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών, τότε που γίνονταν τόσες εκρήξεις μέσα στο μυαλό μου. Μαθητής Δευτέρας στο Ζάννειο Πειραματικό Τεχνικό στον Πειραιά. Ένα Πρότυπο Γυμνάσιο αρρένων δύσκολο, που μαζί
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Σωτηρία Τριανταφύλλου
Γεννηθήκαμε στο τέλος της δεκαετίας του ʼ80, σε μια Ελλάδα που ακόμα τραγουδούσε με ένταση, που οι Τρύπες έγραφαν στίχους για την απελπισία μας πριν καν μάθουμε τι σημαίνει η λέξη, που τα Ξύλινα Σπαθιά
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Σωτήρης Κακίσης
Πολλά. Πάρα πολλά. Πολλά γεγονότα. Πολλά διαβάσματα. Αλλά και πολλοί. Πάρα πολλοί άνθρωποι προπαντός. Κι οι συνδυασμοί τους κάθε φορά, κάθε στιγμή, κάθε ώρα. Αλλά πάνω απ’ όλα τώρα πια, νομίζω, τώρα που με ξανασκέφτομαι
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Στέφανος Καβαλλιεράκης
(Ημερολόγιο ενηλικίωσης 1977-2000) Γεννήθηκα το 1977, στην Αθήνα. Στην πόλη που δεν είχε μάθει ακόμη να τρέχει τόσο γρήγορα όσο σήμερα, αλλά ήδη λαχταρούσε να προλάβει το μέλλον. Οι δρόμοι στον Βύρωνα συναντούσαν ακόμα τις
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Στέφανος Δασκαλάκης
Πολλές φορές με ρωτάνε πότε πρωτοάρχισα να ζωγραφίζω και δεν ξέρω τι να απαντήσω, αφού θυμάμαι τον εαυτό μου να ζωγραφίζει από πάντα. Παρ’ όλ’ αυτά υπάρχει μια χαρακτηριστική στιγμή στην πορεία μου όταν το
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Νικόλας Σεβαστάκης
1. Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει για κάποιον λόγο οι αφορμές όπου μου ζητήθηκαν, εκ του πλαγίου ή ρητά, αυτοβιογραφικής απόχρωσης κείμενα. Αναπόφευκτα, το πρώτο ενικό πρόσωπο έγινε συχνότερο αν και είναι, όπως γνωρίζουμε, πολύ