017
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Μνήμες
Να διευκρινίσω κάτι, πριν καταθέσω τη σκέψη μου: θαυμάζω απεριόριστα την αναλυτική και ακολούθως συνθετική σκέψη ενός επιστήμονα κοινωνιολόγου, πάντα λειτουργεί ως μάθημα σε μένα. Πάντα εξηγεί και βάζει στη θέση τους σκόρπια κομμάτια και
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
Ονόματα & Διευθύνσεις: Γιάννης Τζώρτζης, Κωνσταντίνος Ματσούκας, Νίκος Λουδοβίκος, Κασσαβέτη 67 (Βόλος), Μόνικα Τσακανίκα, Αννίτα Φλωροπούλου, Δεληγιώργη 12 (Αθήνα), Άγγελος Σφακιανάκης, Αντώνης Παπαθανασόπουλος, Αλεξάνδρας 161 (Πλατεία Αγίου Νικολάου, Βόλος), Αντρέας Κουτσουρέλης, Αθηνά Μπάρδα, Γιώργος Μπαντίδος,
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Λένια Ζαφειροπούλου
Ενηλικιώθηκα 10 μηνών. Όταν η ιατρική μού πήρε κάτι για να με σώσει. Και με ανάγκασε να παρακάμψω οριστικά την ταμπέλα που έγραφε «Προς βίον ανθόσπαρτον». Δεν ενηλικιώθηκα ποτέ. Μια που ποτέ δεν πίεσα κανέναν
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Μάνος Λαμπράκης
Νοέμβριος 1990 – αρχές 1991. Ηράκλειο Κρήτης. Τρίτη Λυκείου. Η χρονική αυτή στιγμή δεν λειτουργεί απλώς ως σημείο στο ημερολόγιο. Λειτουργεί ως ιστορική τομή υποκειμενοποίησης. Τα σχολεία κλείνουν για μήνες, όχι ως ατύχημα, αλλά ως
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Κώστας Καναβούρης
Και μόνο να σκεφτείς τον όρο «γενιά» αντιλαμβάνεσαι πόσο προβληματικός είναι, ιδιαίτερα αν αρχίσεις να θυμάσαι τους δρόμους της δικής σου ενηλικίωσης, μέσα στο γενικό πλαίσιο της εποχής σου που φυσικά έπαιξε τον καθοριστικό της
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Καρολίνα Μέρμηγκα
Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα[1]. Ξένη, όπως οι σημερινές τοποθεσίες που βρίσκεις φωτογραφημένες σε παλιές, ξεθωριασμένες καρτ-ποστάλ: αναγνωρίζεις το μέρος, μπορείς και σήμερα να πας εκεί, αλλά δεν θα πας ποτέ εκεί. Όπως ήταν
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Θεόδωρος Γρηγοριάδης
Αναζητώντας σημάδια και ίχνη της γενιάς μου θα επιστρέψω στον χρονικό διχασμό ανάμεσα στη στρατιωτική δικτατορία και τη μεταπολίτευση και στο γεωγραφικό όριο επαρχίας και πόλης. Με δραστικές αλλαγές και μεταβάσεις όταν από μαθητής γυμνασίου,
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Εύα Νάθενα
Με πρότυπα τις περασμένες γενιές, των μεγάλων ζωγράφων και ποιητών και όσα ακριβά κληρονομήσαμε, ένιωθα πάντα τη γενιά μου να υστερεί. Να μένει πίσω με βαρίδια στα πόδια. Το θάρρος και το θράσος της νιότης
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
Ότι η εμπειρία της επτάχρονης δικτατορίας και φυσικά η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξαν εκείνα τα γεγονότα της νεότητάς μας που σφράγισαν τη μνήμη της γενιάς μου είναι βέβαια το απολύτως προφανές. Ότι επίσης η σταθερή
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Γιώργος Αμυράς
Η πρώτη καθαρή παιδική ανάμνηση που κουβαλάω δεν είναι ούτε σχολείο ούτε γειτονιά. Είναι μια παράσταση Καραγκιόζη, στο Φανάρι του Διογένη στην Πλάκα, όπου τότε, τη δεκαετία του ’70, η γιαγιά μου, η κυρά Ουρανία,