Κυπριακή λογοτεχνία

Το μέλλον γρυλίζει, μα ο πατέρας μου εμπιστεύεται άφοβα πια χέρσες εκτάσεις. Ασκεπής αυτοκράτωρ σε τρακτέρ οργώνω ώρες πολλές ένα αχανές κενό στην Αχέλεια*. Πάνω κάτω, βουστροφηδόν. Κοράκια υπερίπτανται, ποντίκια και λαγοί προστρέχουν, η φύση

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ Ἔρχεται καὶ πάλιμέσα ἀπὸ τὶς ἀνθισμένες ἀμυγδαλιές,ὁ Γρηγόρηςἀκολουθώντας τὸ κρυφὸ μονοπάτι,ἀνοίγει τὴν πίσω πορτούλα τοῦ μοναστηριοῦ,μπαίνει στὴν ἀόρατη αὐλή,δίπλα ἡ βρύση,τὸ νερὸ ποὺ τρέχειστὸ πετρόκτιστο αὐλάκι,τὰ πουλιὰ ποὺ κάθονταιστὴ χαραμάδα τοῦ ὀνείρου,φεύγουν ὅλα

Υπάρχουν πολλά που δεν μπορείς ν’ αφηγηθείς. Το πέρασμά σου απ’ τον εαυτό. Την πυκνή σιωπή, λες και το σύμπαν φρενάρει,τη στάση αίματος μέσα στην οχλοβοή, όπου ταπεινά όντα τρέχουν φρενιασμένα. Τους θορύβους, όταν διακόπτονται

Όποιος συνήθιζε να τριγυρνά στην εντός των τειχών πόλη στα τέλη της δεκαετίας του ʼ90, θα θυμάται σίγουρα έναν ηλικιωμένο κύριο, πολύ ντελικάτο, μ’ ένα παλιό αλλά καλοραμμένο σκούρο κοστούμι και κάτι στρογγυλά γυαλιά με

Ούτε που θυμάμαι πώς έγινε κι έσμιξαν οι εποχές στη Λευκοθέα. Ολόχρονα πια, τα πρωινά είχαν τις μυρωδιές της άνοιξης, τα μεσημέρια την κάψα των καλοκαιριών, τ’ απογεύματα τη δροσιά του φθινοπώρου και τα βράδια

Η τηλεόραση μετέδιδε πολιτική συζήτηση με εκπροσώπους κομμάτων. Λίγοι παρακολουθούσαν. «Α ρε απατεώνες», ακούστηκε να λέει ένας, «μπουρδέλο είστε, δεν κρατάτε το λόγο σας», είπε ένας άλλος και πρότεινε να αλλάξουν κανάλι γιατί σε λίγο

Υπάρχει κρητική ή ηπειρωτική ή θρακική λογοτεχνία ξεχωριστά από την ευρύτερη ελληνική; Κι αν η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι «Όχι», στην Κύπρο συμβαίνει το ίδιο ή οφείλουμε να διερευνήσουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες της

Η πεζογραφία της Κωνσταντίας Σωτηρίουκαι της Νάσιας Διονυσίου Δεν ανήκω στην κατηγορία εκείνων που πιστεύουν πως η ελληνοκυπριακή λογοτεχνία αποτελεί κατά οιονδήποτε τρόπο παρακολούθημα και κλάδο ή υποκλάδο της νεοελληνικής. Οι Κύπριοι συγγραφείς έχουν ούτως

Στα μήστραφα / Μιλλένιουμ* Που να ψυχομασ̆εί τζ̌αι να μεν ι-φκαίννει η ψυσ̌ή του, να πεθάνει τζ̌αι να μεν ησυχάσει πάλε, την κατάραν μου να ’σ̆ει, που να ψοφήσει τζ̆αι να μεν ι-βρεθεί χώμαν να

Ο Κώστας Βασιλείου κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην Κυπριακή Γραμματεία ως λογοτέχνης, στην Κυπριακή Εκπαίδευση ως εξαιρετικός εκπαιδευτικός και στην κυπριακή κοινωνία ως ενεργός πολίτης. Αυτές οι ιδιότητές του συνθέτουν το προσωπικό του όραμα που

Κύλιση στην κορυφή