Διήγημα
Το 1880 ο Νίτσε αποφάσισε να μετακομίσει στη Γένοβα, ελπίζοντας ότι το κλίμα της περιοχής θα έκανε καλό στην υγεία του. Ήταν τότε στα τριάντα πέντε. Νοίκιασε ένα μικρό διαμέρισμα κοντά στην Piazza di Soziglia
25 Σεπτεμβρίου 1959106 Γουέστ 13η ΣτριτΝέα Υόρκη, Νέα Υόρκη Οικογένεια Ντορν501 Καμίνο Σιν ΝόμπρεΣάντα Φε, Νιού Μέξικο Αγαπητοί Ντορν, Κλέβω λίγο χρόνο να σας γράψω, είναι από τις σπάνιες στιγμές που ο Μαρκ και ο
Η ζωγράφος Αμέλια Κάραν ζωγράφισε τη Μαίρη τουλάχιστον δύο φορές. Το ένα από τα δύο πορτρέτα είχε καταλήξει στην κατοχή του Τρελώνυ για λόγους φύλαξης, αλλά παρά τις επανειλημμένες απαιτήσεις της Μαίρης δεν της επιστράφηκε
Ο πόνος, όταν κοιμάται, δεν έχει πρόσωπο. Όταν ξυπνάει, παίρνει το πρόσωπο αυτού που τον ξυπνάει. Έτσι, λέει ο Αντόνιο Πόρτσια, κι εγώ, εκείνον τον καιρό, είχα καταλήξει στο συμπέρασμα, παραφράζοντάς τον, ότι ο Πάνος,
Αντηχούσαν οι έρημοι διάδρομοι το πέρασμά της, οι άδειες κάμαρες τα βήματά της. Έτσι, ξυπολήθηκε, και το πέρασμά της ήταν τώρα σαν ανάσα και το βήμα της σαν πνοή. Ένιωθε στα πέλματά της το χώμα
«Υπήρχαν κι άλλα, το ήξερε, αλλά δεν μπορούσε να τα πει με λέξεις»Ρέιμοντ Κάρβερ Για τον καναπέ ενδιαφέρθηκαν τέσσερις. Ο Γεράσιμος απάντησε στο κορίτσι. Συνεννοήθηκαν. Θα περνούσε το ίδιο απόγευμα από το σπίτι. Τον κατέβασε
Σήμερα κλείνω δεκαπέντε μέρες στο νησί∙ επισκέπτης κι εγώ, όπως τόσοι άλλοι. Όταν κατέβηκα από του βαποριού τη σκάλα, άφησα τη βαλίτσα δίπλα μου και στάθηκα ακίνητος. Χαμένος ήμουν, τίποτα οικείο γύρω μου, όμως περίμενα.
Το σπίτι βρισκόταν στους πρόποδες της Ακρόπολης, ένας νεοκλασικός κύβος με εντοιχισμένα μάρμαρα στην πρόσοψη, ερυθρά με τεφρές φλέβες ή λευκά με ριγωτά, ρόδινα νερά, και λιτά αετώματα στα παράθυρα των μπαλκονιών. Στον κήπο, που
Οι παππούδες μου (ο παππούς Θεοδόσης και η γιαγιά Σμαρώ) ζούσαν, τότε, στο χωριό Μαΐστρος του νομού Έβρου, λίγο έξω απ’ την Αλεξανδρούπολη – εδώ και χρόνια έχει ενσωματωθεί κανονικά στην πόλη. Είχαν μέσα σε
Κάθονται όλοι μαζί και τρώνε στο γνωστό τους τραπέζι, στην ταβέρνα του Οικονόμου. Η απαράλλαχτη τετράδα των τελευταίων χρόνων. Στ’ αριστερά η σύζυγός του, η Έλενα, και απέναντί τους ο καλύτερός του φίλος, ο Φίλιππος