Διήγημα
Μπήκε στο τρένο του κεντρικού σταθμού του Μονάχου. Βρήκε τη θέση του στο σωστό βαγόνι, έβαλε τη βαλίτσα επάνω στη σχάρα και κάθισε. Ο Γιόσεφ θα διέσχιζε με το τρένο τη Γαλλία για να φτάσει
Μου αρέσει να φοράω ψηλοτάκουνες γόβες. Της μαμάς μου. Όταν μας εγκατέλειψε, τον πατέρα μου κι εμένα, δεν τις πήρε μαζί της. Πάνε χρόνια, τότε πήγαινα στα νήπια, ενώ τώρα πηγαίνω στο δημοτικό. «Η μητέρα
Σταλαγμίτες, σταλακτίτες, παγωνιά και κρύο αφόρητο. Η φύση γονάτιζε, πέτρωνε, νάρκη, σιωπή, το κουκούλι του χειμώνα. Τα πρωινά τρώγαμε κρύσταλλα από τις στέγες, μαζεύαμε παγωμένα πουλιά, οι μύτες μας έπεφταν στο χιόνι, κρακ, κρακ, αυτιά
Βαθύ κόκκινο είχε ποτίσει τη διάφανη ασπράδα του ξεφλουδισμένου κρεμμυδιού. Την ομόρφαινε, κι άμα βαστούσε στον ήλιο που ʼμπαινε από το τζάμι τη ροδέλα απ’ το κρεμμύδι, λεπτή σαν τσιγαρόχαρτο, θα ʼβλεπε το φως από
Του λέω δωσ’ μου τέσσερα κατοστάρικα.Τι να του πω που ήταν με μισό παπούτσι.Θανάσης Βαλτινός «Μου αφήνεις πενήντα δραχμές για τσιγάρα;» Η αγαπημένη του ιστορία ήταν για τότε που είχε μείνει με σαράντα πέντε δραχμές.
Σηκώθηκε βιαστικά από το κρεβάτι. Έσκυψε να πάρει τις κάλτσες από το πάτωμα και κουτούλησε το κεφάλι στη γωνία του κομοδίνου. Δεν έδωσε καμία σημασία μολονότι ο χτύπος που βγήκε ήταν σκληρός και πυκνός. Λίγο
Ο πυροβολισμός μάς πήρε το κεφάλι. Ντουφεκιά στον αέρα, κάλλιστα όμως μπορούσε να φύγει λοξά και να βρει τις χεσμένες μας φάτσες. Ο τρόμος γκρέμιζε στο χώμα και τον πιο αναίσθητο κλέφτη. Είχαμε αναρριχηθεί στην
Πιάσε τα μαλλιά σου πίσω μη μου ρίξεις καμιά τρίχα στο φαΐ, πήγαινε στην άκρη, όχι έτσι, άσε θα το κάνω εγώ –η θεία Μυρσίνη μοιράζει διαταγές σκυφτή, με τα χέρια απλωμένα πάνω από τα
Η Αντιγόνη ζούσε σ᾽ ένα πολύ μικρό διαμέρισμα. 30τμ. όλο κι όλο. Ούτε μικρή ήταν σε ηλικία, ώστε να δικαιολογεί μια τέτοια επιλογή, ούτε αντιμετώπιζε στενότητες. Όμως, έτσι τα έφερε η ζωή, μα κυρίως έτσι
Ο Ορφέας δεν θέλησε ποτέ καμία άλλη εκτός από την Ευρυδίκη. Τη γυναίκα που έχασε, επειδή δεν μπόρεσε να ελέγξει την αδυναμία του. Περπατούσαμε κορμιά στριμωγμένα ανάμεσα σε άλλα κορμιά στριμωγμένα, άγγιζα την πίσω τσέπη