Διήγημα
Σηκώθηκε βιαστικά από το κρεβάτι. Έσκυψε να πάρει τις κάλτσες από το πάτωμα και κουτούλησε το κεφάλι στη γωνία του κομοδίνου. Δεν έδωσε καμία σημασία μολονότι ο χτύπος που βγήκε ήταν σκληρός και πυκνός. Λίγο
Ο πυροβολισμός μάς πήρε το κεφάλι. Ντουφεκιά στον αέρα, κάλλιστα όμως μπορούσε να φύγει λοξά και να βρει τις χεσμένες μας φάτσες. Ο τρόμος γκρέμιζε στο χώμα και τον πιο αναίσθητο κλέφτη. Είχαμε αναρριχηθεί στην
Πιάσε τα μαλλιά σου πίσω μη μου ρίξεις καμιά τρίχα στο φαΐ, πήγαινε στην άκρη, όχι έτσι, άσε θα το κάνω εγώ –η θεία Μυρσίνη μοιράζει διαταγές σκυφτή, με τα χέρια απλωμένα πάνω από τα
Η Αντιγόνη ζούσε σ᾽ ένα πολύ μικρό διαμέρισμα. 30τμ. όλο κι όλο. Ούτε μικρή ήταν σε ηλικία, ώστε να δικαιολογεί μια τέτοια επιλογή, ούτε αντιμετώπιζε στενότητες. Όμως, έτσι τα έφερε η ζωή, μα κυρίως έτσι
Ο Ορφέας δεν θέλησε ποτέ καμία άλλη εκτός από την Ευρυδίκη. Τη γυναίκα που έχασε, επειδή δεν μπόρεσε να ελέγξει την αδυναμία του. Περπατούσαμε κορμιά στριμωγμένα ανάμεσα σε άλλα κορμιά στριμωγμένα, άγγιζα την πίσω τσέπη
1. Σκοτεινή επαρχία ξεχασμένη από τον Θεό, βροχερό μετείκασμα της παιδικής ηλικίας. Εδώ πέρασα τα παιδικά και τα εφηβικά μου χρόνια ανάμεσα σε χριστιανούς, μουσουλμάνους και τσιγγάνους και τώρα, έπειτα από μισό και πλέον αιώνα,
Ρωξάνη Παστού Σόνια Τσιουτσιουλικλή Ελένη Βουλγάρη Μαρία Τσιάκκα Τζωρτζίνα Χρίστου Ελένη Ξένου Ρωξάνη Παστού ΖΩΝΤΑΝΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΡΚΟΥΝ Η αδερφή μου, που είναι 40 χρόνια τώρα αδερφή μου και που μόνο 2 χρόνια της ζωής
Η ΜΑΝΑ «Βόβα, γλυκέ μου Βόβα…», έλεγε ψιθυριστά, μελωδικά η μητέρα του τρυφερού, αχνιστού, σαν πασαλειμμένο κατσικάκι με ροδόνερο, βρέφους. Το μωράκι ρούφαγε ήσυχο, αμέριμνο το ζεστό γάλα από το στήθος της μάνας και τίποτα
(Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος) Α´ Ένα βράδυ που ο στρατιώτης Ἰερεμέι, ἀφοῦ τέλειωσε τὴν καθημερινή του σκοπιὰ μπροστὰ στὴν Τσεκά [1], ἔσερνε τὶς φαγωμένες ἀρβύλες του τριγυρίζοντας τὸ Ταμπόφ [2], συνάντησε μιὰ γυναίκα ποὺ τὰ μάτια
Αμέτρητες ζωές μάς κατοικούν.Δεν ξέρω, όταν σκέφτομαι ή αισθάνομαι,Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται ή αισθάνεται.Εγώ είμαι απλά ο τόποςΤης σκέψης και του αισθήματος.Ρικάρντο Ρέις Άσε με να σου πω μια ιστορία, μια ιστορία που διαδραματίστηκε