013
Ο πυροβολισμός μάς πήρε το κεφάλι. Ντουφεκιά στον αέρα, κάλλιστα όμως μπορούσε να φύγει λοξά και να βρει τις χεσμένες μας φάτσες. Ο τρόμος γκρέμιζε στο χώμα και τον πιο αναίσθητο κλέφτη. Είχαμε αναρριχηθεί στην
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Κώστας Μελάς
Εισαγωγή Οι σχέσεις Γερμανίας και Ρωσίας και γενικά της Ανατολικής Ευρώπης αποτελούν πρώτιστο μέλημα της γερμανικής διπλωματίας. Οι λόγοι είναι γεωπολιτικοί και γεωοικονομικοί. Η Ανατολική Ευρώπη είναι ο χώρος, με την πορεία του οποίου η
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Γιάννης Β. Κωβαίος
Ανήκω στην πονεμένη εκείνη φουρνιά μαθητών, που έφτασε μέχρι την 5η τάξη και την επόμενη χρονιά ξαναβρέθηκε στην… 3η! Πώς έγινε αυτό το ανοσιούργημα; Απλούστατα: το σχολικό έτος 1975-76 φοιτούσαμε στην Ε΄ του εξατάξιου Γυμνασίου,
Ι. Από το φωςπου είδαστα μάτια σουΤότεΠήγασε και πάλιη επιθυμίανα ζήσω ❧ ΙΙ. Κι αν γινόσουν ο κήπος μου;Με μυρωδιά δεντρολίβανουμε τούφες φτέρης αρχαίαςμυθικήςαυτής που ανοίγει τις πόρτεςτου άλλου κόσμου ❧ ΙΙΙ. Ίσως πρέπει να
Πιάσε τα μαλλιά σου πίσω μη μου ρίξεις καμιά τρίχα στο φαΐ, πήγαινε στην άκρη, όχι έτσι, άσε θα το κάνω εγώ –η θεία Μυρσίνη μοιράζει διαταγές σκυφτή, με τα χέρια απλωμένα πάνω από τα
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Γιώργος Μητρούλιας
Σιάτλ, Τακόμα, Γουινάτσι, Σνοκουάλμι, Τιναγουέι: τα τοπωνύμια διαδέχονται το ένα το άλλο πάνω στις πινακίδες που συναντάμε καθ’ οδόν. Παρόλο που είναι γραμμένα στα αγγλικά, μας υπενθυμίζουν έναν παλαιότερο κόσμο που υπήρχε πολύ πριν η
- Κείμενα
- Αναστάσης Βιστωνίτης
[1] Κάθομαι στο πάτιο μιας μικρής πανσιόν απέναντι από το δυτικό άκρο της λίμνης Μποχίν, η οποία απέχει μια ώρα με το αυτοκίνητο από τη Λιουμπλιάνα. Ανάμεσα στη λίμνη και την πανσιόν μεσολαβεί ένας επαρχιακός
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Μαριαλένα Σπυροπούλου
«Πώς ήταν δυνατόν εκείνη να ασχολείται με την αυλή της και αυτός να έχει πνιγεί μες στο αυτοκίνητό του; Ήξερε η γυναίκα του πού ήταν ο άνδρας της ή δεν ήξερε; Απ’ ό,τι φαινόταν, δεν
- Κείμενα
- Στεφάν Μαλαρμέ
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής Ὦ ἐσύ, τῆς εὐτυχίας μας μοιραῖο ἔμβλημα, ὦ ἐσύ!Χαιρετισμὲ τῆς παρανοίας καὶ συνάμα ὠχρὴ σπουδή,στὴ μαγικὴν ἐλπίδα τοῦ διαδρόμου μὴν πεῖς ὅτι ἐγὼθὰ δώσω τὸ ἄδειο κύπελο, ὅπου βασανίζεται χρυσὸστοιχειό! Δὲν φτάνει,