018
- Η τρομερή μας η λαλιά, Κείμενα
- Μαρία Γιαγιάννου
Τι γλώσσα μιλάει το θέατρο; Εδώ και λίγο καιρό κατασταλάζει μέσα μου η πεποίθηση ότι το θέατρο είναι η μοναδική τέχνη σε θέση να κρατήσει τον άνθρωπο ως πρωτογενή δημιουργό στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Ότι η
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Κώστας Χαραλάμπους
Ο κινηματογράφος ήταν στην επαρχία όπου μεγάλωσα, στη Μαλεσίνα Φθιώτιδας, μια αναγκαία καθημερινή διαφυγή. Ένα ραντεβού από το οποίο δεν ήθελα να λείπω ποτέ, όποια ταινία και αν έπαιζε. Αγάπησα τον κινηματογράφο, πριν αγαπήσω κάποια
- Κείμενα, Προβλήματα της εποχής μας
- Διονύσιος Σκλήρης
Η εποχή μας πάσχει από σχάση στις δύο βασικές διαστάσεις της νεωτερικής δημοκρατίας, που είναι αφενός η λαϊκή κυριαρχία και αφετέρου η προστασία των μειονοτήτων. Η διαίρεση αυτή προϋποτίθεται σε πλήθος πολιτισμικών πολέμων. Χαρακτηριστική είναι
- Κείμενα, Προβλήματα της εποχής μας
- Γιώργος Σιακαντάρης
Ποιος κυβερνά την υφήλιο; Το φιλόξενο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ με προσκάλεσε να συμμετάσχω σ’ αυτήν εδώ την έκδοσή του με τίτλο «Πού πάμε; Προβλήματα της εποχής μας που απαιτούν επειγόντως επίλυση». Ομολογώ πως για να
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Ζεις καθηλωμένος σε κοινωνικά δίκτυα και μήντια που βομβούν ακαταπαύστως. Η σιωπή θα ήταν θάνατος. Όχι ότι κι ο βόμβος είναι ζωή – ο σοσιαλ-ικός βόμβος δεν μεταφέρει πια νοήματα στο στομωμένο σου μυαλό. Παρακολουθείς
- Κείμενα, Το σύγχρονο ποιητικό τοπίο
- Νικόλας Κουτσοδόντης
Επιτρέψτε μου να αρχίσω με μια ιστορία. Σκέφτομαι ένα περιστατικό gay bashing που συνέβη τον Ιούλιο του 2025 στην Ανθούπολη[1]. Το ακολούθησε, μετά από καιρό, μια ανοιχτή συνέλευση γειτονιάς με κουήρ άτομα στο Περιστέρι, που
- Κείμενα
- Βασίλης Α. Μπογιατζής
Εισαγωγικές και μεθοδολογικές παρατηρήσεις Η παρούσα εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει τον Ηλία Βενέζη ως δημόσιο διανοούμενο, εστιάζοντας στις παρεμβάσεις του στη δημόσια σφαίρα της μεταπολεμικής «εκρηκτικής εικοσαετίας». Αντλώντας από τα πεδία της αναστοχαστικής ερμηνευτικής κοινωνιολογίας
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Βασίλης Μαζωμένος
Θυμάμαι πότε ακριβώς αγάπησα τον κινηματογράφο. Τα Σαββατοκύριακα στο Σινεάκ της Πανεπιστημίου (εκεί όπου σήμερα στεγάζεται η παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου). Η θεία μου, η Φάνια, με πήγαινε ανελλιπώς να δω ταινίες του βωβού
- Ελληνικός Κινηματογράφος, Κείμενα
- Πέννυ Παναγιωτοπούλου
Από πολύ μικρή ηλικία είχα αγάπη για το σινεμά, αλλά και για τις πρώτες σειρές της τηλεόρασης που τότε ξεκινούσε στην Ελλάδα. Ο φυγάς, ο Άγιος, το Peyton Place. Μεγάλωσα στα Πατήσια, που τότε ήταν
- Κείμενα
- Τόμισλαβ Οσμανλί
(Μετάφραση: Σωτήρης Μηνάς) Κάποτε, τα παιδιά έρχονταν στον κόσμο με τρόπο ειδυλλιακό, μέσα από τις φυλλωσιές των φρέσκων λάχανων — όπως στα, γεμάτα αθωότητα, παραμύθια της γιαγιάς ή στο κινηματογραφικό όνειρο του Βιτόριο Ντε Σίκα,