018

Οι φθινοπωρινές αλογόμυγες ζουζούνιζαν γύρω από το ραγισμένο φωτιστικό, σχημάτιζαν νυσταγμένα οχτάρια μέσα στο αδύναμο φως, συγκρούονταν ξανά και ξανά με τη λιγδιασμένη πορσελάνη και, μ’ έναν ελαφρύ γδούπο, τα σώματά τους επέστρεφαν στη φανταστική

Γράφει ο Καβάφης πως ο βασιλεύς Δημήτριος όταν είδε άλλον για το θρόνο να ευνοούν οι Μακεδόνες πέταξε τον χρυσό και την πορφύρα που φορούσε και σαν ηθοποιός απήλθε. Ώσπερ ου βασιλεύς, πρώτα ο Πλούταρχος

Και μόνο η διατύπωση του θέματος θα μπορούσε να προκαλέσει τη δυσπιστία ως προς την ικανότητα κάποιου να το δαμάσει. Δεν είμαι ειδικός να αναλύσω ένα τόσο τεράστιο θέμα ούτε να υποδείξω λύσεις. Θα επιχειρήσω

Αγάπησα τον κινηματογράφο από τις ταινίες που έβλεπα πιτσιρικάς στα θερινά «Πλανήτης» και «Βιολέτα» στη Βούλα. Δεν ήξερα τότε τη λέξη «σκηνοθέτης», ήταν απλά ο τελευταίος από τους τίτλους που ανυπομονούσα να τελειώσουν και να

Ήμουν επτά ή οκτώ χρονών όταν ο πατέρας μου με πήγε σινεμά να δω το Jurassic Park. Μπήκα στη σκοτεινή αίθουσα και βγήκα αλλιώς. Για αρκετό καιρό πίστευα στ’ αλήθεια ότι κάπου υπάρχουν δεινόσαυροι και

Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025, ο Κύκλος Ποιητών διοργάνωσε ημερίδα στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων με θέμα «Καταγράφοντας το σύγχρονο ποιητικό τοπίο: τάσεις, θεματικές, προκλήσεις». Οι ανακοινώσεις παρουσιάζονται εδώ με βάση την αλφαβητική σειρά

Όπως ήταν αναμενόμενο, η εκδημία του Jürgen Habermas συνοδεύτηκε από πληθώρα έντυπων και ψηφιακών αφιερωμάτων, αλλά και αποσπασματικών, «αυθόρμητων», ευνοϊκών και αρνητικών κρίσεων για την προσωπικότητα και το έργο του. Τους θρήνους για την απώλεια,

Μετάφραση: Θέκλα Γεωργίου Είναι μια ήρεμη μέρα∙ το φως του ήλιου απλώνεται στα χωράφια της πεδιάδας. Λίγο ακόμη και θα ηχήσουν οι καμπάνες – ξημερώνει Κυριακή σήμερα. Ανάμεσα σε χωράφια σίκαλης, δυο παιδιά βρίσκουν τυχαία

Όλοι είμαστε πολιτικά όντα και, ως τέτοια, υποφέρουμε από την κοινωνική δυστυχία. Όλοι είμαστε μεταφυσικά όντα και, ως τέτοια, υποφέρουμε από την ανθρώπινη δυστυχία. B. Fondane Εύκολα διαμαρτύρεται κανείς. Ειδικά, εάν λησμονεί την κατηγορική προσταγή

Ο κινηματογράφος έμοιαζε σαν να ήταν εκεί από πάντα. Οι άνθρωποι που με πήραν απ’ το χέρι και μ’ έφεραν στον κόσμο του ήταν σίγουρα οι γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν λάτρης του κινηματογράφου

Κύλιση στην κορυφή